h1

Heto na naman…

July 18, 2007

Di ba kanta ito?
Kapanahunan ng aking mga ninuno
Ilang bagyo na ba ang dumaan
Pero heto na naman…

Ikay’ nagtanong
Sa isang lugar minsan ako’y naka tuntong
At di ko inaakala
Na sa huli ay ika’y makilala

Ako’y nalilito
Ano ba talaga ito?
Ano ‘tong nararamdaman?
Hay, heto na naman…

Gusto ko nang magseryoso
Totoo na talaga ito
O anong tuwa ang aking nararamdaman
Ay! Heto na naman…

h1

You

May 10, 2007

’twas wrong from the start
but still, i followed my heart
but soon enough, everything was on a dead end
I myself cannot mend.

’twas hard, ’twas painful,
but who am i going to blame in this mess
It’s me who started to make things awful
It’s me, It’s I, who else can you guess.

Tears running down my face
while I am running away from this maze
Look at me now. I’m so devastated
From all the mess that I myself started

Can I just end everything now?
Kicking the bucket, that’s what I wanted to do
More tears are running down my face now
But what can I do? I’m never part of you…

h1

Ano ba problema mo?

May 10, 2007

‘Di naman kita kaaway
Pero pag ikaw tumalak, halos tumalsik-laway
Ano ba nagawa ko
At kung ik’aw magsalita, wari’y kaaway ang mundo.

Ako’y nananahimik.
Sa isang sulok lagi na lang nakasiksik
Pero ako’y iyo pa ring nakikita
Para sa isang oras na namang pangungutya.

Di mo pa rin ba nahahalata?
Hindi na ito nakakatuwa
Lagi na lang ako nasasaktan
Ako na lang ang iyong pinagkakantyawan.

Kung may problema ka sabihin mo
Wag parinig doon, parinig dito
Darating ang araw, at di kona to matiis
At baka isaksak ko sa bunganga mo ang isang ipis.

h1

Kilig

May 9, 2007

Feeling ko akoy hayskul
tumatawa, kinikilig parang asong ulol
buong araw di makapag trabaho
sa kakaisip sa isang tao

ewan ko ba kung bakit ganito
alam kong ito’y magiging sakit lang sa ulo
pero sige pa rin ako ng sige
walang makakaawat kahit ’sang malakas na buhawi

ayoko, pero kahit papano, medyo gusto
sa totoo lang ako’y nalilito
ito na nga ba talaga?
Di nga? Seryoso na ba?

h1

Caffeine Fix

May 9, 2007

Happiness, that’s what I felt when I first got to know you
Everyday an unexplainable feeling envelopes me
Not sure what is this, not even sure how it came into this
Excitement fills my day, as I rummage through this maze
Remember the time I asked you for a caffeine fix and skipping my meeting?
Once in my life, I never regretted that decision
‘Spite of what happened its still ok.
Only time will tell when will I get to have a sip of that elusive coffee again.

h1

Sabado

October 15, 2006

Matagal kong hinintay ang araw na ito.
Ang makasama ka sa araw ng Sabado
At makakapiling ka boung maghapon
hanggang sa paglubog ng panahon

Di mo ba nahahalata
Ang sobrang pagkatuwa?
Mga ngiti na hanggang tenga
Akala mo’y wala nang bukas pa.

Sana hindi ito ang katapusan
Ng ating mga kasiyahan
Sana sa susunod na Sabado
Dun naman tayo sa Manila Zoo

h1

Lamig

September 18, 2006

Nanginginig
Sa sobrang lamig
Di ko na kaya
Gusto kong magpahinga

h1

Nabaon sa limot?

September 11, 2006

Akala ko naka limot ka na?
Sa mga pangako natin sa isa’t isa
Boung buhay ko, nag hihintay sa pag dating mo
Galing sa isang bansang napakalayo

Malayo ka man sa akin
Di kinalimutang ‘kay mahalin
Dahil tayong dal’wa’y nangako
Sa pagdating ng panaho’y mag iisang puso

Hanggang sa dumatng ang hapon na ito
Biglang tumibok muli ang pusong ito
Akala’y nilimot mo na ako,
Yun pala ako pa rin ang iniibig mo

Matagal pa ang susunod na taon
Sana sa limot ako’y di mo mabaon
Habang ika’y inaantay
At magsama na habang buhay

h1

Ngiti

August 11, 2006

Ako’y sumakay ng bus
Ayala Leveriza
Napansin ko ang ilong mong matangos
At ang mapungay mong mga mata

Ngiti, habang naka titig ka iyo
Ito ang ginawa ko
Habang ang Ayala’y binabaybay
Hanggang sa sinabi kong “Bye bye”

Mabilis ang lahat
Bigla akong nagulat
Di ko man lang natanong ang yong pangalan
O kung saan an ang iyong tirahan

Sana magtagpo pa ang mga landas
Upang makilala na kita
Isang itong magandang wakas
Para sa tulang aking ginawa

h1

Still trying to fit in…

August 2, 2006

…but I can’t.

Life has been unfair to me. Life’s been harsh to me. Life has never been good to me.

A lot of people would think that I am lucky. I get to travel more ofthen than others. I was educated in a topnotch university.

But this is not what I want.

What I really want is simple. Recognize me for who I am. It’s hard working day in and day out under the blanket of shadows. I dont want to be known as a popular personality. I just simply want to be known as a human being.

Tao din po ako

I breath, I smile, and I also experience pain.